Kraków

Tereny obecnego miasta Krakowa zamieszkiwane były przez ludzi od czasów prehistorycznych, badania archeologiczne dowodzą, że już ok. 100 tysięcy lat temu te tereny były zamieszkiwane. Legendarnym założycielem i władcą Krakowa był Krak zwany także Krakusem, którego rządy historycy datują na wiek VII n.e.

Z jego osobą wiązana jest legenda o smoku, który miał w czasach panowania księcia Kraka zamieszkiwać grotę pod wzgórzem wawelskim. Pierwsze wzmianki o Krakowie pochodzą z II połowy X wieku – to relacja z podróży żydowskiego kupca Ibrahima ibn Jakuba czy dokument Dagome iudex wystawiony za czasów Mieszka I. Centralnym miejscem, gdzie skupia się życie dworu książęcego i mieszkańców jest osada na wzgórzu wawelskim.

Za czasów księcia Kazimierza Odnowiciela, w roku 1038 Kraków staje się główną siedzibą książęcą, co oznacza przeniesienie stolicy Polski z Gniezna do Krakowa. Zabudowania będące własnością księcia, jego dworu jak również biskupstwa krakowskiego wypierają powoli mieszkańców do osady podgrodowej zwanej Okołem, która znajduje się u stóp Wawelu w okolicach dzisiejszej ulicy Grodzkiej. Po najeździe tatarskim, który miał miejsce w 1241 roku książę Bolesław Wstydliwy postanawia w miejscu osady przedkolacyjnej, która znajdowała się mniej więcej na terenie dzisiejszego Rynku Głównego lokować nowe miasto na prawie magdeburskim. Powstaje miasto na mocy aktu lokacyjnego z dnia 5 czerwca 1257 roku. Następstwem lokacji jest dynamiczny rozwój miasta. Dodatkową przesłanką do rozwoju miasta jest fakt, że od czasów Władysława Łokietka w katedrze krakowskiej odbywają się królewskie koronacje i pochówki. Rozkwita w mieście handel a w 1364 roku Kazimierz Wielki funduje pierwszy polski uniwersytet – Akademię Krakowską.

{source}
<div align="center" style="display:block; float: center; margin: 0px 50px 0px px;"><script type="text/javascript"><!--
google_ad_client = "ca-pub-2765259824934446";
/* Nabutach.pl artykuły */
google_ad_slot = "9917984503";
google_ad_width = 250;
google_ad_height = 250;
//-->
</script>
<script type="text/javascript"
src="http://pagead2.googlesyndication.com/pagead/show_ads.js">
</script></div>
{/source}
Najlepszy okres dla Krakowa to lata panowania ostatnich królów z dynastii Jagiellonów – Zygmunta I Starego oraz jego syna Zygmunta Augusta. Powolny upadek miasta przypada na czasy panowania królów elekcyjnych z dynastii Wazów, a zwłaszcza na lata panowania Władysława IV, który na początku XVII wieku przenosi stolicę Polski do Warszawy.
W czasach zaborów miasto powoli podupada. Kraków znajduje się pod panowaniem cesarza austriackiego. Na Wawelu znajdują się koszary wojskowe a zabudowa miasta zaczyna powoli popadać w ruinę. Brakuje środków na remonty i wznoszenie nowych budynków. Dopiero rok 1866 i wprowadzenie autonomii galicyjskiej powoduje, że miasto powoli zaczyna odżywać. Rozpoczynają się prace konserwatorskie w najważniejszych budowlach zabytkowych: w katedrze wawelskiej, na zamku królewskim czy w kościele mariackim.
Czasy drugiej wojny światowej są łaskawe dla dawnej stolicy państwa polskiego. Na zamku wawelskim rezyduje Generalny Gubernator dr Hans Frank a Kraków staje się stolicą Generalnej Guberni.
Dziś Kraków jest jednym z najważniejszych ośrodków naukowych i kulturalnych nie tylko na terenie Polski ale także Europy. Znajduje się tutaj wiele zabytków architektonicznych począwszy od czasów romańskich, poprzez gotyk, renesans, barok aż do sztuki XIX i XX wieku. Jak ważnym miastem dla kultury jest Kraków świadczy fakt, że w 1978 roku zabudowa Starego Miasta i Kazimierza została wpisana na pierwszą listę światowego dziedzictwa kulturowego UNESCO.